تبلیغات
http://up.vatandownload.com/images/afea3yx5j8s3fh539k9u.png
ماهی ها
موضوعات



دوستان
فروشگاه آنیل
اس ام اس
کل دوستان
ارسال پیوند روزانه

جستجو


بازدید
نویسنده
بازدید کل:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
کل نویسندگان :
کل پست ها :
اخرین بازدید :
اخرین بروز رسانی :

مهمترین ها




???? ? ?????? ??? ?? ???? ??????


.::پنگوسی::.


پنگوسی گونه ای از ماهی های بزرگ حوزه جنوب شرقی آسیا است. این خانواده شامل تعدادی ماهی گیاهخوار و گوشتخوار است كه همه بومی جنوب شرقی آسیا هستند و تا 45 سانتیمتر داخل آکواریوم رشد می كنند . به خاطر اندازه ی بزرگشان شكار میشوند و ب عنوان غذا مورد استفاده قرار میگیرند. پنگوسی ها داخل طبیعت میتوانند تا 40 کیلو هم برسند و گاهی تا حد 150 تا 2 متر هم دراز بشوند. سرعت رشد آن ها خیلی زیاد است . پنگوسی ماهی ناراحت و عصبانی و پر جنب و جوشییست و دلیل آن بخاطر قدرت بینایی ضعیفییست که دارد و هم در پیدا کردن غذا و هم پیدا کردن مسیر دچار مشکل میشود. دمای مناسب برای این ماهی ۲۵ تا 30 درجه است و حالت شیمیایی آب نقش مهمی در زندگیش ندارد. پنگوسی یک ماهی گروهیست و اگر تنها نگهداری بشود عصبانیتش بیشتر میشود و یا برعکس ممکن است گوشه ای کز کند و حتی غذا هم نخورد . این ماهی خیلی هم ترسو است و با کوچکترین صدا یا نور بالا و پایین میپرد و هم به خودش و هم دکور آکواریوم صدمه وارد میکند. برای رشد بهتر و شادابیش باید بیشتر از 3 عدد از این ماهی را در یک آکواریوم نگه داشت . از آكواریومی با روشنایی زیاد و دكوراسیون كم خوششان می آید و در کل آكواریوم گیاه كاری شده بدون دكوراسیون مناسب ترین تانك برای نگهداری پنگوسی هاست . پنگوسی به فضای زیادی برای شنا كردن نیاز دارد.ضربه زدن به شیشه ، روشن كردن ناگهانی لامپ آكواریوم و حركات ناگهانی موجب ترسیدن این ماهی می شود كه در چنین حالتی ماهی خودش را به اطراف تانك می كوبد. در موقع حمل و نقل این ماهی و به آب انداختنش اغلب تا چند دقیقه به حالت معلق و وارونه قرار میگیرد که این حالت طبیعیست و بزودی رفع میشود.تكثیرش با تزریق هورمونهای Clarius و ... انجام می شود. پنگوسی همه چیز خوار است و از غذاهایی مثل میگو ، پلت ها و كرم خونی اسفناج سبوس برنج و سایر غذاها استفاده میکند.
پنگوسی گوشتخوار درشت تر و گرون قیمت تره مخصوصن هر چقدر که باله های بزرگ تری داشته باشه و با ماهی های گوشتخوار و مخصوصا شارکها خیلی خوب زندگی می کند و بزرگ میشود. راه تشخیص پنگوسی گوشتخوار از گیاهخوار هم این است که پنگوسی گیاهخوار بر روی بدنش 3 خط افقی کشیده شده ولی پنگوسی گوشتخوار این خطوط را ندارد و زمینه بدن مشکی و تیره تر است.


نویسندهاحسان کریمی ، جمعه 21 بهمن 1390


نظرات

.::فلاور::.


فلاور

فلاور هورن یگی از زیباترین ماهیهای آب شیرین است که نسبت به سیکلید های دیگر قیمت بالایی دارد فلاور هورن دارای گونه ها ورنگ های متنوعی است برای هر چه زیبا تر شدن رنگ فلاورها میتوانید انها را با غذا های زنده و کاهو واسفناج تغذیه کنید که رنگ ماهی شما را زیبا تر میکند همچنین میتوانید از غذاهای رنگدانه که برای رنگ دهی به بدن ماهی ها مخصوصا فلاور ساخته شده استفاده کنید .

 

میبعضی ها اعتقاد دارند که ماهی فلاور ماهی دو رگه است که از جفت گیری دو نوع دیگر از سیکلیدها به وجود امده است فلاورها تا 30 سانتی متر رشد میکنند ماهیهای بسیار خشنی هستند که حتی به هم نوعان خویش رحم نمی کنند و به انها اسیب میرسانند ازماهی های هیبرید هستند اسم علمی ندارند در عوض اسم چینی دارن عده ای عقیده دارن که پیدایش این ماهی بر اثر جهش ژنتیکی سیکلید هاست ولی دلایل زیادی هست که این ماهی در اثر جفت گیری های انتخابی بشری بدست اومده.
شرایط سخت اکواریوم رو از لحاظ دما، سختی اب و پ هاش و نیترات رو تحمل میکند ولی بهترین پ هاش برای انها 7 تا 7.8 هست. ودمای 27 تا 32. مثل تمام سیکلید ها فضای بزرگ برای شنا و مخفیگاه رو در اکواریوم دوست داره ولی به گیاه طبیعی جور نیست. شن کف رو هم بهم میریزه. تا 30 سانت رشد میکنند.در سطوح میانی و کف اکواریوم شنا میکنند تقریبن انواع غذا هارو میخورن چه زنده و چه خشک ویا فریز شده.ماهی بسیار مهاجمی هست و عمومن با ماهی دیگری سازگاری ندارد بهتراست با دست به او غذا ندهید!بعضی عقیده دارند که با سیکلید های بزرگ میشود نگهداری بشود این ماهی برای رشد خوب احتیاج به 200 لیتر أب دارد
فلاور ها معمولا عادت دارند برای خودشان 1 مکان یا چند نقطه در آکواریوم را انتخاب کرده و آن را گود میکنند و آنجا را به مکانی امن برای استراحت و زندگی اتخاب مینمایند در بالغین این رفتار برای نگاهداری تخم ها و بچه ماهیان درون این گودال نیز دیده میشود در مورد تعیین جنسیت این ماهی باید گفت نوع نربالغ روی سرش برامدگی وجود دارد ولی نوع ماده چنین نیست نربالغ دارای رنگ زیبا ترومتنوع تر نسبت به ماده است ماهی ماهی نر لبهای پهن و ضخیمتری نسبت به ماده دارد و کمی دهانش بزرگتر است نوک لوله تخمدان درست شبیه تخم و لبه آن گرد است نوک لوله اسپرم نر شبیه به نوک قلم نی و زوکی شکل است. در مورد فلاور هورن , باید بدونید ماهی ماده هم میتونه رو سرش برامدگی داشته باشه , و با توجه به گونه اش دارای رنگهای بسیار زیبا باشه که خیلی از نرها نداشته باشن,شناخت فلاور نر و ماده با اسکار تفاوت داره خیلی مشکل تره.برای تغذیه آنها بهتر است از پروتپین های خالص استفاده شود مانند دل گاو گوشت میگو ویا ماهیان ریز




روش تکثیر فلاور مانند اسکار است فقط باید توجه داشت که برای تکثیرنر وماده بالغ را در کنار هم قرار دهید اگر نر وماده همدیگر را برای جفت گیری پذیرفتند که هیچ ولی اگر نوع نر ضربات شدیدی را به ماده وارد کرد خیلی زود بین ماهی نر وماده یک شیشه قرار دهید و پس از یک هفته شیشه را از بین انها بر دارید اگر دوباره ماهی نر خشونت به خرج داد انگاه یا ماهی نر ویا ماده را عوض میکنیم وهمین کار را انجام میدهیم تا جفت مناسب را پیدا کنیم این ماهیان در حدوده 1000 تخم میگذارند در صورتی كه شما ماهی ماده را در صورت ضربات ماهی نر كنترل نكیند و جدا نكنید منجر به مرگ حتمی ماهی ماده خواهد شد
شرایط خلقی ماهی نر برای عملیات جفتگیری یکی از حیاتی ترین مسائل است بعد از تمیز نمودن محل تخم ریزی بوسیله ماهی نر و تخم گذاری از سوی جفت فلاور به مدت 3 الی 4 روز طول خواهد کشید که تخمها به لارو و بعد از 5 الی 6 روز به بچه ماهی تبدیل شده و میتوانند تغذیه نمایند و دیگر نیازی بوجود والدین آنها نیست


نویسندهاحسان کریمی ، جمعه 9 اردیبهشت 1390


نظرات

.::آنجل::.


 
ماهی زیبا بسیار ساده و در عین حال جالب می باشد به شرطی که نسبت به آنها احساس مسولیت داشته باشیم و این ماهی زیبا را آزار ندهیم همچنین بچه ماهی ها نیاز به توجه و مراقبت دارند از آنها غافل نشوید.

قدم اول تهیه ماهی سالم
بهترین کار خرید شش عدد بچه ماهی آنجل سه تا پنج ماهه می باشد این ماهی ها هنگامی که به سن شش تا هفت ماهگی برسند آماده جفت گیری می شوند جنسیت ماهی های آنجل تا وقتی که شروع به تخم ریزی نکنند معلوم نیست البته نظریه هایی در این رابطه وجود دارد ولی تقریبا هیچ کدام درست نمی باشد . در هنگام تخم ریزی زیر شکم ماهی ماده زائده ای پهن وجود دارد که از درون آن تخم ها بیرون می آید و زیر شکم ماهی نر زائده باریک است که بوسیله آن اسپرم روی تخمها ریخته می شود . به ماهی ها غذای مناسب بدهید تا خوب رشد کنند البته در دادن غذا نباید زیاده روی کرد

قدم دوم چگونگی جفت شدن
ماهی ها وقتی به سن بلوغ برسند خودشان جفت خود را انتخاب می کنند و قرار دادن دو ماهی نر و ماده در کنار هم کمتر یا طولانی تر نتیجه می دهد . در همان مخزنی که ماهی هارا نگهداری می کنید آنجل های بالغ شروع به بوسیدن همدیگر می کنند و نسبت به بقیه ماهی ها تهاجمی می شوند و گوشه ای از آکواریوم را در اختیار خود میگیرند . به همین سادگی شما دارای یک یا چند جفت ماهی شده اید

قدم سوم آماده کردن مکانی برای تخم ریزی

اگرجفت را در میان ماهی های دیگر رها کنید یعنی در مخزنی که دیگر ماهی ها هم در آن هستند تخم ریزی انجام می شود ولی توسط ماهی های دیگر یا خود والدین خورده خواهند شد در اینجا دو راه وجود دارد
اول اینکه ماهی های دیگر را از آن مخزن خارج کنید حتی کفخوار ها و لجن خوار ها
دوم جفت را از مخزن خارج کرده و در یک مخزن دیگر قرار دهید
که روش دوم مر سوم تر می باشد برای این کار یک مخزن کوچک تقریبا ارتفاع 30 سانتیمتر و طول عرض 50 در 20 درست کرده یا خریداری کنید . که این حد اقل است اگر بلند تر باشد و بزرگتر ماهی ها در آن راحتترند خرج زیادی هم ندارد در آن فقط یک سنگ هوا قرار دهید البته اگر هوا سرد باشد بخاری هم لازم است مخزن نیازی به ماسه کف ندارد و سپس درون آب یک سنگ مرمر به ابعاد تقریبا 5 در 30 قرار دهید تا ماهی ها تخم ها را روی آن بریزند اکنون ماهی ها را با دقت وارد این مخزن کنید که قبلا در آن آب ریخته اید و مدت 48 ساعت با سنگ هوا کار کرده تا کلر آن گرفته شده باشد دقت کنید هنگام انتقال ماهی ها توسط یک نایلون که از آب مخزن اصلی پر شده است ابتدا نایلون را داخل مخزن جدید به مدت 15 دقیقه رها کنید بعد هر 5 دقیقه یک لیوان آب از داخل نایلون کم کرده و از آب مخزن جدید یا همان زایشگاه به آن اضافه کنید ای عمل را 3 تا 4 بار تکرار کنید سپس جفت را از نایلون به مخزن جدید منتقل کنید تا در آن رها شوند سپس تا فردای آن روز به آنها غذا ندهید و در اطراف آنها رفت و آمد را کم کنید تا از استرس جلو گیری کنید . حال شما فقط باید حدود یک هفته صبر کنید تا ماهی ها شروع به تخم ریزی کنند
قدم چهارم تخم ریزی و تولدبچه ماهی ها

بعد از چند روز ماهی های شما شروع به تخم ریزی می کنند . آنها بعد از اینکه با نوک زدن به سنگ مرمری که درون آب قرار داده اید آنرا تمیز کرده و با یک منظره بسیار زیبا تخم ها را روی آن قرار می دهند بصورتی که ابتدا ماهی ماده تخمها را روی سنگ می چسباند و نر بر روی آنها اسپرم می ریزد این کار حدود یک ساعت طول می کشد
بعد از اینکه تخم ریزی تمام شد آنجل ها شروع به اکسیژن رسانی به تخمها می کنند به طوری که نزدیک آنها شروع به بال زدن کرده و یا با دهان خود آب را بر روی آن با فشار حرکت می دهند
شما می توانید والدین را با تخمها رها کنید تا خودشان از آنها مراقبت کنند ولی معمولا به دلیل رفت و آمد کنار مخزن آنها میترسند و از ترس در خطر افتادن بچه ها تخم آنها را می خوردند ولی کار دوم اینست که بعداز 24 ساعت یا کمی کمتر آنها را از مخزن تخمها خارج کنید و به مخزن اصلی بر گردانید و خودتان از تخمها مراقبت کنید
بعد از خارج کردن والدین برای جلوگیری از سفید شدن تخما و بیمار شدن آنها چند قطره متیلن بلو به آب اضافه کنید و سنگ هوا را طوری قرار دهید که زیر تخم ها باشد تا حباب ها از روی آنها رد شوند اینکار جای گزین اکسیژن رسانی به تخمها توسط والدین می شود ممکن است بعد از چند روز تعدادی از تخمها سفید شوند و اگر روی زکف مخزن افتادند انها را با یک لوله کوچک از مخزن خارج کنید
بعد 2 تا سه روز ماهی های کوچک از تخم ها بیرون می آیند به صورتی که ابتدا یک دم ریز از کنار تخم بیرون می آید و دائما حرکت می کند و برای از چند روز همه آنها از سرهاشان به یکدیگر چسبیده اند در این حالت باید کمی از آب مخزن را با دقت عوض کنید در و در این مرحله هیچ گونه غذایی برای آنها نریزید تا حدود 7 الی 8 روز که آنها شروع به شنای آزاد کردند

قدم پنجم شنای آزاد و غذا دادن به بچه ها

بعد از اینکه بچه ماهی ها شروع به شنای آزاد کردند با ید به آنها غذا بدهیم . ماهی ها به صورت دسته جمعی در کناری از تانک یا به صورت دسته جمعی شنا می کنند بهترین غذایی که می توان به آنها داد آرتمیا است که باید روز قبل از شنای آزاد همه بچه ماهی ها که می توانید از شنا کردن یکی دو تا از ماهی ها که زودتر اقدام به شنای آزاد می کنند و همچنین خالی شدن قسمت نارنجی زیر شکم بجه ماهی متوجه شوید آماده شده باشد که در قسمت مقالات طریقه آماده کردن آن نوشته شده است سپس مقدار بسیار کم یعنی حدود سر قاشق چای خوری به آنها دو بار در روز داده شود تا ماهی ها کم کم رشد کنند دقت داشته باشید که عوض کردن آب به صورت روزانه یا یک روز درمیان به مقدار 20 درصد از اهمیت بالایی برخوردار می باشد همچنین سیفون کردن غذا های مانده و نخورده شده. 


نویسندهاحسان کریمی ، جمعه 9 اردیبهشت 1390


نظرات

.::گلد فیش::.


خانواده ماهی طلایی: شامل گلدفیش کالیکو، بلک مور، لاین هد، دم چادری، چشم آسمانی، چشم بادبادکی ( بابل آیز ) و انواع دیگر می باشد.
خانواده ماهی طلایی بسیار متنوع و از انواع زیادی تشیکل شده است و بیشترین طرفداران این ماهیها در ژاپن و چین هستند. تکثیر انواع ماهیهای طلایی بسیار آُسان انجام می گیرد و تخمها از مقاومت بالایی برخوردار هستند. سرسختی و مقاومت و زیبایی این ماهی ها باعث شده است روز به روز طرفداران بیشتری پیدا کنند و هر روز کارشناسان پرورش ماهی با استفاده از علم ژنتیک و وراثت، نژادها و گونه های جدیدی را تولید می کنند. تا کنون حدود 100 نوع ماهی طلایی بوجود آمده است. که فقط چند گونه از آنها به ایران آورده شده اند که تمام آنها با موفقیت تکثیر و پرورش یافته اند، برای تکثیر ماهیهای طلایی روشهای متعددی وجود دارد که عبارتند از :

۱- روش مصنوعی
۲- روش نیمه مصنوعی
۳- روش طبیعی

مقاومت ماهیها طلایی در مقابل درجه حرارت آب زیاد است بطوریکه در زمستان در زیر لایه های یخ زمستانی در کف استخرها براحتی درجه حرارت پایین آب را تحمل می کنند. ماهیها خونسرد هستند و همین امر باعث می شود در هر درجه حرارتی فعالیت متناسب با آن داشته باشند در واقع در تابستان که درجه حرارت آب استخر حدود 30 درجه سانتی گراد است ماهی های طلایی بیشترین فعالیت خود را دارند و به غذا و اکسیژن خیلی زیادی احتیاج دارند و به سرعت هم رشد می کنند و از اواخر پاییز که درجه حرارت پایین می آید فعالیت آنها خیلی کم می شود و مصرف غذا و اکسیژن هم به حداقل می رسد و در زمستان به پایین ترین حد ممکن می رسد. معمولاً در زمستان از ذخیره غذایی بدنشان مصرف می کنند که همین موضوع باعث کم شدن وزن آنها می شود. بطوریکه اگر یک ماهی 200 گرم در اوایل پاییز وزن داشته باشد در آخر زمستان حدود 160 گرم وزن خواهد داشت و حدود 40 گرم از وزن آن کاسته می شود. در آکواریم، ماهی های طلایی خیلی زود با هر شرایطی تطبیق می کنند و هر نوع غذایی را بخوبی می خورند. حتی غذاهای پس مانده بقیه ماهیها را در کف از لابه لای ماسه ها می مکند و ذرات ریز غذا را می خورند.
تحرک و جنب و جوش این ماهیها زیاد است و در مقابل بیماریها و امراض پوستی مقاوم و خیلی بندرت بیمار می شود. از طرفی چون پرخور و پرتحرک هستند، بعضی اوقات آب آکواریم را کدر آلوده می سازند که در اینصورت هر هفته بهتر است مقداری از آب آنها را تعویض کنید. اکسیژن مصرفی گلدفیشها خیلی زیاد است و باید همیشه اکسیژن آب ماهیهای طلایی تأمین باشد.



__________________

روشهای تکثیر و پرورش ماهیهای طلایی

1- روش مصنوعی

در ایران برای اولین بار از روش مصنوعی در کارگاه پرورش ماهی در رشت توسط محمدرضا شیخیان با موفقیت انجام شده است. در روش مصنوعی باید حوضچه های مخصوصی برای مولدین آماده ساخت که دارای سیستم فیلتر و اکسیژن دهی و ورودی و خروجی آب مرتب باشد و بخوبی قابل کنترل و از قبل آماده و مجهز باشد.
در حوضچه های مخصوص ماهیهای نر از ماهی های ماده بطور جداگانه نگهداری می شوند. از قبل کلیه وسایل و آکواریم ها و ابزار کار آماده و مهیا می شود. در روش مصنوعی طریقه تخمگیری کاملاً بصورت مصنوعی انجام می شود. یعنی ماهی ها هرگز همدیگر را نمی بینند و یا تماسی با هم ندارند. ابتدا ماهیهای مولد باید وزن شوند و به ازای وزن هر ماهیها مقدار هورمون هیپوفیز یا هورمون HCG طبق دستور بصورت محلول درآید و با سرنگ مقدار لازم به هر ماهی تزریق شود. برای ماهی های ماده 24 ساعت قبل از تخم گیری فقط در یک نوبت میزان هورمون تزریق می شود ولی برای ماهی های نر بهتر است مقدار محاسبه شده هورمون در دو نوبت و بفاصله 12 ساعت تزریق شود. بعد از 24 ساعت ماهی های مولد آماده هستند ابتدا ماهی ماده را آزمایش می کنیم، اگر تخمها رسیدگی کامل پیدا کرده باشند برای تخمگیری با احتیاط و به آرامی از دو طرف پهلوی ماده با فشار ملایم تخمها به بیرون هدایت می شوند و داخل یک ظرف قرار می گیرند. سپس از دو عدد ماهی نر استفاده می کنیم و اسپرم گیری می شود. این عمل را گشن گیری یا تخمگیری به روش مصنوعی هم می گویند. حالا با ملایمت تخمها را با اسپرمها مخلوط می کنیم که بهتر است از یک پر استفاده شود تا تخمها صدمه نبینند. سپس تخمهای داخل ظرف را با محلول آب نمک 7/0 % شستشو می دهیم که معمولاً حدود پنج دقیقه باید شستشو را انجام دهیم و همانطور با ملایمت تخمها را با اسپرم نرها مخلوط می کنیم. تا تمام تخمها بخوبی بارور شوند. بعد از آن چون تخمها چسبندگی دارند و تا زمانیکه با آب نمک شستشو می دهیم این خاصیت چسبندگی کم است. حالا باید تخمهای بارور شده را به آکواریم هایی که از قبل آماده ساخته ایم منتقل سازیم. در هر آکواریم تعداد مشخصی بطور تقریبی تخم رها می سازیم، بعد داخل هر آکواریم یک شعله اکسیژن قرار داده می شود و مقداری داروی متیلن بلو با غلظت 1/0 % اضافه می شود تا از خرابی تخمها و شیوع و حمله قارچها جلوگیری بعمل آید. ماهیهای مولد بعد از پایان کار به حوضچه ها بر می گردند و برای نوبت بعدی بخوبی تغذیه و نگهداری می شوند.
تخمها درداخل آکواریم بعد از 48 ساعت باز می شوند و بتدریج لاروها به دیواره آکواریم می چسبند. لاروها همراه خودشان کیسه زرده دارند که تا سه روز از آن تغذیه می کنند و در این مدت به هیچ غذایی احتیاج ندارند. معمولاً از صبح روز چهارم لاروها اشتهای زیادی برای خوردن غذا دارند. نوزادان میگوی نمکی بهترین غذا برای آنها بحساب می آیند. لاروها هر چه بزرگتر می شوند باید مقدار غذا و محل نگهداری متناسب با آنها باشد و تمیزی آب لاروها و رقم بندی بچه های ماهی طلایی در هر 15 روز یک نوبت باید انجام شود. در روش مصنوعی نکات بسیار مهمی وجود دارد که حتماً باید مورد توجه قرار گیرد.
1- محل تزریق هورمون باید بین برانشی و باله پشتی و در وسط بدن ماهی بصورت عضلانی زده شود و حداکثر نیم سانتی متر سوزن سرنگ بداخل بدن ماهی وارد شود.
2- فاصله زمانی تزریق برای ماده ها نرها رعایت شود.
3- مقدار محلول هورمون باید دقیق محاسبه شود و برای هر ماهی به اندازه تعیین شده تزریق شود.
4- کلیه لوازم باید کاملاً تمیز، استریل و ضد عفونی باشند.
5- قبل از انجام تخمگیری ( گرفتن تخم و اسپرم ) حتماً از باروری و رسیدگی کامل تخمها و اسپرمها باید باید مطمئن بود.
6- اشخاص مبتدی از این روش استفاده نکنند.
7- حتماً از افراد آگاه، متخصص و کارشناس پرورش ماهی کمک بگیرید. بدلیل حساسیت و دقت لازم در موقع انجام و تشخیص باروری تخمها و اسپرم به تنهایی عملیات را انجام ندهید.

- روش نیمه مصنوعی :
در این روش مانند روش مصنوعی تمام کارهای مربوط به تزریق هورمون هیپوفیز یا HCG به مولدین انجام می شود. به جای اینکه با روش مصنوعی تخمها و اسپرم گرفته شود. از اینجا به بعد را بصورت طبیعی ماهیها در کنار یکدیگر قرار می گیرند و بصورت طبیعی با تعقیب و گریز همدیگر و با فشارهایی که ماهیهای نر از دو طرف به پهلوی ماهی ماده وارد می آورند باعث می شوند ماهی ماده تخمهایش را رها سازد و همزمان نرها هم بصورت طبیعی و با میل خودشان اسپرمها را رها می سازند و در چندین نوبت تعقیب و گریز هر نوبت تعداد زیادی تخم رها می شود. معمولاً چند ساعت طول می کشد تا تخمگیری انجام شود. در این روش بهتر است ماهی های ماده و نر بصورت گروهی و به نسبت 5 به 7 در کنار هم قرار بگیرند چون نتیجه تخمگیری بهتر خواهد شد.
چنانچه در آکواریم تخمگیری صورت می گیرد بهتر است تعداد ماده یک عدد و تعداد نرها 2 عدد باشند. در روش نیمه مصنوعی چون نیمی از کار توسط ماهی ها باید انجام شود و چون ماهی ها هم علاقه شدیدی به خوردن تخمهایشان دارند بنابراین باید چاره کاری اندیشید تا تخمها از دسترس مولدین دور یا پنهان شوند. می توان ماهیها ی مولد را داخل قفس توری قرار داد و یا با انبوه گیاهان طبیعی یا مصنوعی آکواریم را پوشانید که تخمها در لابلای گیاهان استتار شوند و یا از چشمه های تور عبور کنند.
بعد از پایان تخم ریزی که معمولاً ماهیها دیگر میلی به تعقیب همدیگر نشان نمی دهند از آکواریم خارج شوند و به محل نگهداری انتقال داده شوند. در این روش معمولاً هر 15 روز یکبار می توانید از ماهی های تخمگیری کنید. در مدت 15 روز بهتر است ماهیهای ماده از نر جداگانه نگهداری شوند و با بهترین روش ممکن آنها را تغذیه نمایید.

3- روش طبیعی در آکواریم یا حوضچه

الف- روش قفس توری
ب- روش استتار

راحت ترین و ساده ترین طریقه تکثیر و پرورش ماهیهای طلایی روش طبیعی است. همانطور که گفته شد، بهتر است مولدین ماده و نر از همدیگر جدا نگهداری شوند و به بهترین شکل ممکن تغذیه شوند. آب سالم و اکسیژن کافی داشته باشند. ماهی های طلایی در آکواریم یا حوضچه می توانند تخمگیری نمایند. محل تخمگیری باید از قبل کاملاً آماده و مهیا باشد و درجه سختی آب هم بین 10 تا 15 درجه باشد. تعداد ماهی های مولد باید متناسب با آن باشد. مثلاً اگر در یک آکواریم 40 * 35 *70 سانتی متر قرار است تخمگیری انجام شود بهتر است از یک ماهی ماده و دو عدد ماهی نر استفاده شود. چنانچه در حوضچه 1*1*4 متر قرار است تخمگیری شود بهتر است از 10 عدد ماهی ماده و 14 عدد ماهی نر انتخاب و مورد استفاده قرار بگیرد. در محل تخمگیری هرگز به ماهیها غذا داده نمی شود چون غذا دادن علاوه بر اینکه آب را آلوده می سازد باعث فساد و خرابی تخمها نیز می شود و رشد قارچها را همراه خواهد داشت که خود قارچها هم باعث از بین رفتن بقیه تخمهای باقیمانده خواهند شد و در نتیجه غذا دادن در مکان تخمگیری مولدین باعث از بین رفتن تمام تخمها خواهد شد.

الف- روش قفس توری
در این روش قفس توری داخل مکان تخمگیری آکواریم یا حوضچه قرار می گیرد. ( معمولاً قفس متناسب با مکان تخمگیری ساخته می شود ) چشمه های تور باید آنقدر درشت باشند که تخمها براحتی از آن عبور کنند. بطوریکه ماهیهای مولد از آن چشمها نتوانند به بیرون از قفس توری بیایند. بهتر است ماهیهای ماده را در ساعت 12 ظهر داخل قفس قرار دهید تا فرصت داشته باشند با محیط انس بگیرند و در آنجا با آرامش احساس امنیت کنند و در واقع محل را انتخاب و مورد پسند قرار بدهند. بعد از 3 الی 4 ساعت نرها به داخل قفس گذاشته می شوند. بهتر است چند شاخه گیاه طبیعی یا مصنوعی داخل قفس قرار بگیرد تا برای ماهیها محیط طبیعی تر جلوه کند و به امنیت و آرامش ماهیها بیشتر کمک کند. ضمناً گیاهان می توانند محرک و راه انداز خوبی برای تخم ریزی باشند. یادآوری می شود در مکان تخم گیری هرگز غذا داده نشود. محل تخم گیری آکواریم یا حوضچه باید دارای آب با سختی مناسب بین 10 تا 15 درجه DH از قبل آماده شده باشد و در همان بعدازظهر نرها را در قفس قرار دهید. ماهیهای نر خودشان را به ماده ها معرفی می کنند و با حرکت نزدیک و چسبیده و آنها تمایل به تخمگیری یا بی میلی خودشان را ابراز می کنند و بهتر است بصورت طبیعی نور کم و به تاریکی شب ختم شود و هرگز آنشب روشنایی را نباید روشن کنید تا ماهیها بتوانند شب را در آرامش استراحت کنند تا فردا در سپیده دم صبح ابتدای روشن شدن هوا، ماهیهای نر با تعقیب ماهیهای ماده به تخمریزی بپردازند. هر ماهی ماده که اعلام آمادگی کند با دو عدد ماهی نر و گاهی هم بیشتر عمل تخمریزی را شروع می کنند.
ماده ها و نرهای دیگر یکی بعد از دیگری به جمع آنها می پیوندند و طولی نمی کشد که تمام ماهیها تعقیب و گریز را شروع می کنند و تخمها بصورت انبوه پاشیده می شوند و به آرامی به کف و دیواره ها می چسبند.
بعضی ماهیها تخم خوره های حرفه ایی هستند که بر می گردند و تعدادی تخم را قبل از اینکه توری عبور کنند می خورند. که این مسئله اصلاً مهم نیست. چون آنقدر تخم زیاد می ریزند که خوردن تعدادی از آنها هیچ اثری نخواهد داشت. بلکه باعث تشویق و علاقه مندی آنها خواهد شد که در نوبت بعدی بخوبی تخمگیری با تمایل شدیدتری انجام می دهند. چون بصورت غریزی متوجه می شوند سهمی از آن تخمها نصیب خودشان خواهد شد. در هر صورت هیچ گونه مزاحمتی یا ممانعتی از ادامه تخم ریزی نباید صورت بگیرد. معمولاً تخم ریزی حدود 5 ساعت ادامه خواهد داشت و در پایان سطح آب کف می زند و آب کدر و شیری رنگ می شود. دیده شده است، بعضی از ماهیهای ضعیف تر بر اثر فشار زیاد تلف شده اند و گاهی آنقدر صدمه می بینند که بیمار می شوند و هرگز در آینده برای تکثیر مناسب نخواهند بود که در این صورت بهتر از اینگونه ماهیها را از دور خارج کنید.
با مشاهده تخمها و با ساکت و آرام شدن ماهیها باید با حوصله آنها را از آنجا خارج کنید و با حوصله و آرامش کارهای لازم را در کمال خونسردی و با دقت تمام انجام دهید.
1- ماهی های ماده را از ماهیهای نر جدا کنید و هر گروه را به محل خودشان انتقال دهید و مکان نگهداری مولدین باید از قبل آماده شده باشد.
2- در صورتیکه آب خیلی شیری و ابری رنگ شده است بهتر است مقداری از آب را با آب مناسب که همان شرایط را دارد تعویض کنید. می توانید از یک فیلتر برقی کمک بگیرید و چند ساعت فیلتر داخل آب کار کند تا آب را شفاف و زلال کند.
3- مقداری داروی متیلن بلو به آکواریم تخمها اضافه کنید. معمولاً ( 1/0 % ) رنگ آب باید آبی آسمانی شود بنابراین بهتر است دارو را قطره قطره اضافه کنید و رنگ آب زیاد آبی پررنگ نشود دارو باعث جلوگیری از رشد و حمله قارچها به تخمها خواهد شد.
4- اکسیژن آب تخمها باید کافی باشد. معمولاً دو روز طول خواهد کشید تخمها باز شوند و روز سم لاروها به دیواره و وسایل داخل آب می چسبند. در این مرحله بهتر است قفس توری از آنجا خارج شود. مواظب باشید لاروها چسبیده به قفس تور با تکانهای آرام رها شوند معمولاً تا روز ششم ( یعنی سه روز بعد از چسبیده شدن ) لاروها هیچگونه غذایی نمی خواهند. در این سه روز لاروها زیر شکمشان کیسه زرده ایی دارند که از آن تغذیه می کنند و احتیاج به هیچ غذایی نخواهند داشت.
صبح روز چهارم ( سعی صبح روز هفتم از زمان تخم ریزی) که لاروها چهار روز عمر دارند کاملاً شنای آزاد پیدا کرده اند و کیسه زرده آنها هم کامل جذب بدنشان شده است. از اینجا به بعد لاروها احتیاج به غذا دارند که اهمیت بسیار زیادی دارد. باید روزانه چهار نوبت به لاروها غذا داد. بهترین غذای زنده در این مرحله نوزادان میگوی نمکی هستند که از قبل باید تدارک دیده باشید. لاروها خیلی پرخور و با اشتها هستند و خیلی سریع رشد می کنند بطوریکه رشد روزانه آنها را با چشم می توان مشاهده کرد بعد از چند روز لاروها باید به مکان جدید و بزرگتر که از قبل آماده شده است انتقال داده شوند. بطور متوسط برای هر متر مربع سطح آب باید 500 عدد لارو ماهی در نظر گرفت. ارتفاع آب باید 30 سانتیمتر باشد ولی چنانچه در حوضچه پرورش ماهی رها شده اند در مدت یکماه ارتفاع بتدریج بالاتر می آید و در آخر یکماه به یک متر خواهد رسید. اکسیژن، فیلتر، نور و تغذیه مناسب همواره باید مورد توجه باشد. بسیار دیده شده است بر اثر آلودگی آب، کمبود اکسیژن محلول در آب تعداد زیادی از لاروها در روزهای اول تلف شده اند.
در پروش ماهی طلایی یک مشکل بزرگ که تعداد بچه ماهی ها را کم می کند، هم جنس خواری بچه گلدفیش های بزرگتر است. بین آنها خیلی زود اختلاف اندازه بوجود می آید و آنهایی که بزرگترند بچه ماهیهای کوچکتر را خیلی راحت می خورند. بهمین منظور بهتر است هر 15 روز یک نوبت بچه ماهی ها را رقم بندی کنیم و آنهایی که هم اندازه هستند یعنی بزرگترها با همدیگر و کوچکترها هم با همدیگر نگه داری کنیم.
بعضی اوقات 500 عدد لارو ماهی طلایی در مدت 15 روز آنچنان تفاوت اندازه پیدا می کنند که به 3 اندازه رشد می کنند. یعنی حدوداً هر 170 عدد به یک اندازه رشد می کنند. که معمولاً بزرگ متوسط و ریز هستند. آنها که بزرگ و درشت تر شده اند ( به آنها شاه تخم یا شاه ماهی می گویند) در صورتیکه مخلوط با بقیه باشند و رقم بندی نشوند شروع به خوردن کوچکترها و ریزها خواهند کرد و همین رویه ادامه پیدا می کند تا اینکه حداکثر 100 عدد خیلی بزرگترها باقی خواهند ماند و معمولاً سه ماه که بگذرد دیگر اندازه ها بزرگ شده و همدیگر را کاری نخواهند داشت. عمل رقم بندی و اندازه کردن بچه ماهی های طلایی معمولاً باید تا شش ماهگی ادامه پیدا کند. در موقع رقم بندی اکثر پرورش دهندگان، ماهیها را از نظر رنگ، نژاد، گونه از نظر باله ها و چشم طبقه بندی و جدا می کنند. مثلاً بچه ماهیهایی که دارای دم خراب و فقط یک دم دارند و اصطلاحاً به آنها تک دم گفته می شوند در همان ابتدای کار از ردیف پرورش خارج می کنند چون ارزش اقتصادی ندارند و بعد از چند ماه زحمت، بچه ماهیهای زشت و بی قواره ایی پرورش یافته است. اغلب کارگاه های پرورش ماهی دقت لازم را در مورد این مسائل دارند.


در روش استتار گیاهی محلی که قرار است در آنجا تخمگیری صورت گیرد. داخل آکواریم یا حوضچه را با انبوه گیاهان طبیعی و مصنوعی کف و بالا را بطور کامل پوشش می دهند. تا تخمها در لابه لای آن استار شود. در مدتی که مولدین سرگرم تخمریزی هستند تعداد کمی از تخم ها خورده می شود. پس از اتمام کار تخمریزی مولدین شروع به خوردن تخمها می نمایند. بنابراین باید مراقبت لازم انجام شود تا در پایان تخم ریزی مولدین از آنجا خارج شوند و همانند روش قبل بقیه مسائل را انجام داد. روش سنتی که در ایران رایج است و بیشتر برای ماهی قرمز هفت سین شب عید انجام می دادند بدین صورت است. در استخرهای پرورش ماهی قرمز ابتدا کف استخر را با انواع جاروهای کوهی و یا خارهای کوهی بصورت بسته بندی درست می کنند و در سرتاسر کف استخر چیده می شود و برای هر استخر 10 عدد ماهی ماده و 14 عدد ماهی نر قرار می دهند و معمولاً در اوایل بهار اینکار انجام می شود و در طی سال فقط روزانه مقداری نان خشک روی سطح آب می اندازند تا ماهیها را به سطح آب بیاورد و نور آفتاب آنها را قرمز کند و در پایان سال اوایل اسفند تمام استخر را خالی می کنند، ماهیهای تولید شده را بفروش می رسانند و تعداد ماهی مادر را دوباره به استخر رها می کنند و مجدداً برای سال بعد بهمین روش کار را ادامه می دهند که در این روش نتیجه تکثیر و پرورش در پایین ترین حد ممکن خواهد بود. البته روش سنتی اصلاً قابل قبول نیست و هیچکدام از اصول تکثیر و پرورش در آن رعایت نمی شود و به نسبت تخم ریزی که انجام می شود، تعداد لاروها در پایان سال بسیار پایین است. در واقع در پایین ترین حد ممکن تولید خواهد شد. چنانچه از روش قفس توری استفاده شود درصد بیشتری تولید خواهد شد

کوی


نویسندهاحسان کریمی ، جمعه 9 اردیبهشت 1390


نظرات

.::کالر فیش::.


گلاس فیش یا ماهیان شیشه ای متعلق به خانواده Chandidae یا Ambassidae شامل همه ماهیانی است كه دارای بدن شفاف می باشند . آنها بومی آسیا به خصوص پاكستان ، هند ، نپال ، بنگلادش ، میانمار وتایلند بوده و تا اندازه 9-8 سانتی متری رشد می كنند . بدن ماهی بسیاركوچك بوده و دارای نقاط سیاه و قرمز بر روی فلس ها است . نخاع ماهی ازمیان بدن آن قابل مشاهده می باشد . این ماهیان به آرامی در آبها ، چشمههای تمیز ، كانالها ، استخرها و در شالیزارها شنا می كنند . آنها شناگرهایماهری در سطح میانی آكواریم ها بوده و در اسارت در صورت ایجاد شرایط مناسبآب ، در سلامت كامل خواهند بود .
كیفیت پایدار آب ، درجه حرارت و سطوح PH از شرایط زیستی این ماهیان می باشد . دمای آب بین 30 – 26 درجه و PH 8/6 و 7 مناسب است . بعضی از گونه های گلاس فیش در آبهای لب شور نیز زندگیمی كنند . ماهیان اهلی زندگی گروهی را ترجیح می دهند . تمایل آنها به گازگرفتن باله های سایر ماهیان به خصوص اگر محل زندگی به اندازه كافی بزرگنباشد ، زیاد است . در محیط وحشی آنها گوشتخوار بوده و به همین دلیل بهغذای گوشتی تحت شرایط آكواریوم علاقمندند .


باوجود اینكه گیلاس فیش های وحشی تقریبا شفاف هستند ولی اغلب به منظور تجارت ، مواد رنگی غیرسمی به دلیل ایجاد رنگ های نئون درخشان به ماهی تزریق میشود كه دوام رنگ تا 4-3 ماه می باشد . عملیات رنگ كردن موجب استرس ماهیشده و مستعد بیماری می شوند و نیز تزریقات منجر به تلفات شدید ماهی میگردد . بررسی اخیر در كشور انگلستان نشان می دهد كه بالغ بر 40% گلاس فیشهای رنگی به ویروس لنفوسیت ها معروف به قارچهای پنبه ای مبتلا می شوند .
آنهابا تتراها ، بارب ها ، راس بوراس ، ماهی رنگین كمان ، live bearers ، گورامی و كت فیش سازگار هستند . بیماری مرسوم آنها پوسیدگی باله ها وآلودگی پوستی است . 4 گونه از این ماهیان شامل : Chanda ranga , C lala , C nama & C baculis عموما" برای تجارت در نظر گرفته می شوند .


گونه Chanda ranga معرف به گلاس فیش هندی یا گلاس perch هندی دارای بدنی فشردهاز پهلو ، گاهی اوقات دارای اشكال تخم مرغی می باشد . پیشانی ماهی برجسته ، پشت ماهی كمانی شكل دارای 2 باله مجزا به اضافه یك باله بلند مخرجی است . بدن شفاف ماهی در بازتاب نور به رنگ كهربایی مایل به سبز رنگین كمانیمشاهده می شود . باله ها شفاف هستند . رنگ بدن بستگی به محل زندگی ماهیدارد . آنها تحت شرایط نورهای فرابنقش یا در آكواریوم های مدرن دارای لایههای تاریك با بهترین رنگ قابل مشاهده اند . حداكثر اندازه قابل دسترسی 9سانتی متر است . آنها به آب با شرایط PH بین 5/8 – 7 و دمای بین 30- 28درجه نیاز دارند و اضافه كردن 5/1 – 1 % نمك به آب ایده آل است .نرهادارای رنگ زرد بیشتری هستند و در فصل تخم ریزی ، رنگ آبی رنگین كمانی درحاشیه باله های پشتی دیده می شود .C lala معروف به گلاس فیش هندی در نواحی خلیج دهانه رودخانه ها كشور هند ،تایلند و میانمار یافت می شوند . ماده ها برخلاف نرها دارای رنگ آبی درحاشیه باله های پشتی و مخرجی نمی باشند . این ماهیها در دنیای وحش درگروههای بزرگ دیده می شوند به همین دلیل بهتر است به صورت گروهی درآكواریوم نگهداری شوند . سختی متوسط آب با PH بیش از خنثی ( 5/7 – 2/7 ) ودمای آب بین 26 – 24 درجه ( 25 درجه ایده آل است ) برای این گونه مناسباست . آنها غذای زنده را به جای غذاهای پولكی و پلت ترجیح می دهند . اینگونه در آكواریوم حاوی گیاهان آبی به دلیل شرایط مناسب آب تكثیر می یابد .


C nama معروف به glass-perchlet دراز یا گلاس فیش هندی بومی خلیج دهانهرودخانه ها در شبه قاره هند می باشند . در تجارت ، بیشتر گونه های اینماهی را با رنگهای فلورسنت رنگ می كنند . سختی متوسط آب با PH كمی بیش ازخنثی برای آنها مناسب است . دمای آب می تواند بین 28 – 26 درجه باشد امادر هر صورت آنها در محیط های سردتر یا گرم تر بخوبی سازش می یابند . بهدلیل لب شور بودن این ماهی ، آب با شوری پایین برای آنها مناسب است . نرهادارای باله های كمی بلندتر و رنگ های روشنتری می باشند . این نوع ماهی درشرایط اسارت تكثیر می یابد .


C baculis با عنوان گلاس فیش Burmese كوچكترین آنها در بین گلاس فیش ها است . آنها صلح جو اما خجالتی بوده و محل های آفتابی را ترجیح می دهند . كمیشوری آب با PH 7 و دمای 27-24 درجه برای آنها مناسب است . آنها شناگرهایسطوح میانی آب و گوشتخوارند . تغذیه با غذاهای پولكی برای آنها مشكل است .حداكثر اندازه آنها 4 سانتی متر است.

گلاس فیش هایی که من دیده ام تاحالا دو نوع بوده اند یک مدل که بی رنگ هستند و جزو خانواده گربه ماهیانند.طول عمر خوبی دارند وحتما باید بصورت گله ای باشند.این نوع خودش دو نژاد دارد:آفریقایی و آسیایی
نژاد آفریقایی آن به مراتب بزرگتر و تیره تر از نژاد آسیایی آن است.



نوع دیگر گلاس فیش ها که اسم آن ها را کالر فیش گداشته اند جزو دسته تتراها است علت نامگذاری کالر فیش رنگی است که به آنها تزریق میشود.

وباعث جلوه میگردد البته این به ماهی و طول عمرش بسیار ضرر میزند.


نویسندهاحسان کریمی ، جمعه 9 اردیبهشت 1390


نظرات

.::دیسکس::.



دیسکس از خانواده سیچلایدها بوده و بومی آمریکای جنوبی می باشد. این ماهی ها تا حدود 18 – 15 سانتیمتر رشد می کنند. دیسکسها دارای انواع رنگاهی گوناگونند. مانند دیسکس آبی، قهوه ایی، سبز که معمولا در 15 ماهگی بالغ می شوند . جفتها معمولا داخل گله خودشان همدیگر را انتخاب کنند. یکجفت مولد دیسکس خوب از تخمها مراقبت می کنند. و معمولا هر 15 روز یکبار تخمریزی انجام می دهند. آب دیسکسها باید دارای سختی 3 تا 5 درجه DH باشد و دمای آب آنها 27 درجه سلسیوس ثابت باشد و نیز باید تا حدودی اسیدی باشد . اگرچه دیسکوس ها ماهیان صلح جویی هستند ولی نگه داری آنها بصورت جداگانه در تانک توصیه می شود زیرا دمایی که آنها نیارمند آن هستند از دمای قابل تحمل بسیاری از گونه ها بالا تر است. و با وجود این بهتر است به ماهیان صلح جو و گرما دوست چون تترایل کاردنیال، لوچ دلقک و … نگه داری شوند. دیسکوس ها نباید با آنجل هایی که از بیماری انگلی رنج می برند نگهداری شوند.
دیسکس ها باید در تانکهای بزرگ و دراز با کف پوش نرم و لایه ای از گیاهان شناور به منظور کنترل و کمتر کردن نور نگهداری شوند. سنگ و یا صخره ها نباید به قدری بزرگ باشند که فضای شنا کردن را از آنها بگیرد. توجه ویژه ای نیز باید به کیفیت آب نمود. تعویض مرتب قسمتی ازآب یکی از نیاز های اساسی این ماهی هاست.
به دلیل این که تشخیص جنسیت آنها تا حدی مشکل است، بهترین راه داشتن 6 ماهی کوچک برای انتخاب جفت می باشد.
 
اگر آنها در شرایت مطلوب نگهداری شوند( آب نرم و کمی اسیدی با تعویض هفتگی مقداری از آب ) دیسکوس ها راحت تر در آکواریوم تکثیر خواهند شد ولی باز هم تکثیر آنها امری مشکل است. دیسکسها تخمهایشان را روی اشیاء شیب دار می گذارند. معمولا 48 ساعت بعد از تخمگذاری تخمها باز خواهند شد.
لاروهای دیسکس سه روز احتیاج به هیچ غذایی ندارند چون از کیسه زرده ایی مجهز که در زیر شکم دارند تغذیه می کنند. از صبح روز چهارم بعد از تولد لاروها به بدن والدین خود می چسبند و از لعابی که از پوست آنها تراوش می شود تغذیه می شود تغذیه می کنند. بعضی معتقدند که تخمهای خراب و تجزیه شده که رشد باکتریها را همراه دارد می تواند غذای چند روز لاروهای دیسکس باشد ولی چیزی که ثابت شده است حضور والدین در هر حالت برای غذا دادن و پرورش لاروهای دیسکس کاملا واجب ضروری است. زمانیکه بچه ها بخوبی شنای آزاد پیدا کنند و بتوانند نوزادان میگو را بخورند می توان والدین را از آنها دور ساخت و مولدین را برای نوبت بعدی تخمریزی آماده ساخت. تعویض آب به رشد و شادابی بچه های دیسکاس کمک می کند. زیرا آب دیسکسها بر اثر مدفوع و غذاهای اضافی و مانده در آکواریوم آلوده و کمی اسیدی می شود که در نتیجه آب باعث سوختن لبه های باله و دم آنها خواهد شد. از طرفی دیگر بر اثر تبخیر آب املاح موجود در آب مانند نمکهای کلسیم و منیزیم باقی می مانند و آب را سنگین می کنند که برای دیسکسها قابل تحمل نیست. بنابراین بهتر است همواره باندازه ایی که آب تبخیر می شود. به همان اندازه هم شما آب از آکواریوم خارج کنید. سپس آب آماده و مناسب اضافه کنید تا همواره تعادل بین املاح موجود در آب و سختی آب برای دیسکسها برقرار باشد.

ماهیانی همچون سیچلاید و دسته
سیمفیسادن (symphysodon) از خانواده Discus از دید بسیاری از پرورش دهندگان ماهیانی هستند كه شدیدا به آب تازه و در نتیجه تعویض آب نیاز دارند. به این ترتیب Discus كه به عنوان شاه ماهی آكواریم شناخته میشود ظاهری زیبا و جذاب و رفتاری فوق‌العاده دارد.
آب با دمای پایین استرس زاست و بمرور زمان باعث از بین رفتن
Discus میشود و بخصوص باعث آسیب پذیر شدن نسبت به تاژكهای(Flagellate ) رودوی یا هگزامیتا میشود. بهترین دما برای این ماهی بین 30ـ28 درجه سانتیگراد است و دماهای بالاتر تا 32 درجه سانتیگراد برای زمانی كه ماهی به خانه جدید خود منتقل میشود.دمای بالا نیروزاست و ازاین رو تا ماهی‌ها به محیط جدید عادت كنند برایشان مفید است. دمای بالای آب برای زمانی كه ماهی تحت درمان است نیز مفید است چراكه سرعت سوخت و ساز بدن ماهی را افزایش میدهد و موجب تاثیر گذاری سریعتر داروها نیز میگردد
شما باید قبل از آوردن
Discus خود به خانه تانك آب آماده و فیلترهای رشد كرده داشته باشید. این كار اشتباهی است اگر تصمیم دارید ابتدا ماهی را خریده و سپس تانك آن را آماده كنید چراكه این روش قبلا امتحان شده و در اكثر موارد نتایج نام مطلوبی بدست آمده.
اگر شما بدفعات یا بصورت مداوم آب را عوض نمیكنید
فرقی نمیكند كه شما چه فیلتری استفاده میكنید(تا زمانی كه فشار زیادی نداشته باشد ). بسیاری از پرورش دهندگان Discus كه از اسفنجهای بزرگ تصفیه كننده آب در تانكرهایی با حداكثر 110 لیتر آب (كه زیاد شلوغ نیستند) استفاده میكنند از آن راضی هستند. برای تانكرهای بزرگ با تعداد بیشتر ماهی باید از سیستم تصفیه قویتری استفاده كرد. اگر شما در ابتدای كار هستید و از ماهی های كوچك نگهداری میكنید از نوع اسفنجی كه باكتری‌های فیلتر زیستی در آن رشد كرده میتوانید براحتی استفاده كنید و اگر نمیتوانید صبر كنید تا باكتری‌ها بطور طبیعی رشد كنند میتوانید از باكتریهای مخصوص تسریع رشد آن استفاده كنید. با این كار امكان انتقال بیماری با یك اسفنج كهنه و پیر را نیز كاهش میدهید. برای 6 Discus جوان (5 تا 5.7 سانتیمتری) تانكری با 75 لیتر ظرفیت مناسب است و برای اینكه بتوانید از آن برای بلند مدت استفاده كنید تانكری 110 لیتری مناسب تر خواهد بود.
معمولا بهتر است كه ما كار خود را با 6 ماهی شروع
كنیم و حداقل این رقم 3 ماهی خواهد بود زیرا امكان دعوا بین دو Discus وجود دارد و ماهی سوم در واقع میتواند نقش میانجی و خنثی كننده حس پرخاش جویانه دو ماهی دیگر را داشته باشد. با وجود این ، در دعواهای بین Discus های كوچك امكان كشته شدن یكی از آنها وجود ندارد و این صحنه نه دیدنی است و نه اینكه سودی برای هیچیك از دو ماهی دارد. نهایتاً بهترین راه اینست كه در ابتدا 3 جفت ماهی را در یك آكواریم قرار دهیم و بمرور زمان ماهیهای ضعیفتر را از این جمع خارج كنیم. در نهایت كار به جایی میكشد كه تنها 2 ماهی در آكواریم خواهند ماند و این دو ماهی جفتی بسیار ارزشمند خواهند بود كه احتمالا بزودی شروع به تخم ریزی خواهند كرد .


نویسندهاحسان کریمی ، جمعه 9 اردیبهشت 1390


نظرات

.::پرت کوتوله::.


پرت کوتوله
 

سیچلاید بالونی نامی ایرانی است که بر روی این ماهی گذاشته شده است.

البته اخیرا به اسم پروت کوتوله معروف شده است.

به نظر من از باهوش ترین ماهیان آکواریومی است من تا حالا اسم علمی آن را ندیده ام.

به نظرم یک نوع سیچلاید سفید است که به گونه ای تپل شده و بسیار زیبا تر از سیچلاید سفید گشته است.

از نظر خلق و خو ماهی بدی نیست ولی هیچ وقت در مبارزات جا خالی نیمکند.من هم اکنون یک جفت از آنان را دارم حتی تگزاس نمی تواند آنها را اذیت کند البته باید هم اندازه باشند.

به راحتی میتوان از آنها بچه کشید همانند سیچلاید گورخری.این ماهی با پرت و پوزه میمونی و دیگر ماهیان سیچلاید نیز جفت میخورد.

تفاوت نر ها وماده ها این است که ماده ها زیر شکمشان زرد مایل به نارنجی است.

این ماهی فقط در رنگ سفید است ولی امروز توسط لیزر و تزریق رنگ های دیگری از آنها آمده است که چندان پایدار نیستند.


نویسندهاحسان کریمی ، پنجشنبه 1 اردیبهشت 1390


نظرات

.::پنگوئیسی::.


پنگوئیسی
پنگوسی ها جزو ماهی های پر تحرک و درشت آکواریوم به حساب میان . این ماهی ها جزو خانواده Pangassidae هستن . این ماهی ها بومی شرق و جنوب شرقی آسیا هستن و جزو ماهی های خوراکی محسوب میشن . در آکواریوم تا 45 سانتیمتر و در طبیعیت گاه تا 2 متر هم رشد میکنن . پنگوسی ها دارای دو گونه متفاوت هستن که یک گونه اونها گوشتخوار و شدیدن مهاجم هست و گونه دیگه گیاهخوار و صلح طلب . علامت مشخصه این دو گونه به این صورت هست که پنگوسی های گوشتخوار سیاه رنگ هستن و باله پشتی تیز و شبیه کوسه هست و از بینایی نسبتن بیشتری از گونه گیاهخوار برخوردارن .

ولی نوع گیاهخوار زمینه بدن نقره ای فام با خطوط طوسی رنگ افقی هست که از دم تا ناحیه سر کشیده شده و دو جفت سبیل باریک در در دو طرف دهان قرار گرفته . به رنگ سفید و زال هم دیده میشه . این ماهی ها دارای فلس نیستن و پوستی لیز و براق دارن . گونه گیاهخوار این ماهی دارای بینایی بسیار ضعیفی هست و بیشتر از طریق بویایی و گیرنده های حسی واقع در ناحیه سبیل ها غذا رو پیدا میکنه به همین دلیل هم ماهی ای شدیدن ترسویی هست و چندان مناسب آکواریوم نیست . با کوچکترین ضربه ای که به شیشه آکواریوم وارد بیاد این ماهی ها دچار ترس و استرس میشن و گاه از آب به بیرون میجهن . حتی خاموش و روشن کردن پمپ هوا یا فیلتر و یا چراغ بالای آکواریوم و رد شدن از جلوی آکواریوم هم باعث وحشت این ماهی ها میشه که گاه به خودشون آسیب وارد میارن و دچار استرس ماهی های دیگه میشن . همین مساله باعث شده تا مناسب نگهداری در آکواریوم نباشن و در واقع این ماهی ها رو در استخرهای سیمانی و طبیعت نگهداری میکنن و پرورش میدن . نوع گیاهخوار این ماهی باید حتمن بصورت گروهی نگهداری بشه و اگر بصورت تک باشه غذا نمیخوره و اعتصاب میکنه و میمیره . از نکات مهم دیگه در نگهداری این ماهی ها این هست که آکواریوم اونها باید دارای نور متوسط و یا ضعیفی باشه و اگر نور شدید باشه این ماهی ها در نقطه ای که نور ضعیف تر باشه جمع میشن و دائم در اون منطقه بالا و پایین میرن . حتا نور شدید باعث استرس بیشتر اونها میشه !

فقط گونه گوشت خوار این ماهی هست که بعلت بینایی قوی تر و آروم تر بودن از جهت استرس , مناسب نگهداری با گونه های گوشتخوار هست . در ضمن ارزش نوع گوشتخوار این ماهی به باله های بلند اون هست و هر چقدر باله هاش بلند تر باشه ارزش بیشتری داره . نوع گوشتخوار از ماهی های ریز زنده و غذاهای گوشتی مثل دل چرخ شده با میگو بخوبی تغذیه میکنه .

این ماهی همه چیز خوار هست و در حوضچه های سیمانی اونها رو با موز و سبزیجات و برنج و قطعات ماهی و مرغ و گوشت و کاهو و ژلاتین تغذیه میکنن . نیاز به مکانی وسیع برای شنا کردن دارن و بهتره کمتر از 3 عدد نگهداری نشن و بهترین حالت 4 تا 6 عدد هست . دمای 26 تا 28 درجه و آبی با درجه کمی اسیدی رو میپسندن . مشکلی که در موقع حمل و نقل این ماهی ها بوجود میاد اینه که گاهی دچار استرس میشن و وقتی به آکواریوم انداخته میشن تا مدتی وارونه و بی حرکت در آب غوطه ور میمونن که باعث وحشت آکواریومیست های کم تجربه میشه ! اما بعد از مدت کوتاهی کم کم ماهی به حالت عادی بر میگرده و شروع به شنا کردن میکنه . این حالت اغلب برای ماهی های درشت تر اتفاق میافته . درب آکواریوم رو برای این ماهی حتمن باید ببندین چون این ماهی از آب به بیرون میجهه . این ماهی بطور خاصی علاقه زیادی به خوردن نخود فرنگی پخته که پوستش رو کنده باشن و کمی له شده باشه داره . جزو ماهی های با دوام هست و میشه با تمام انواع شارک ها در یکجا نگهداریش کرد . این ماهی ها همچنین در جنوب شرقی آسیا طرفداران زیادی دارن در ورزش ماهیگیری .تولید مثل پنگوسی ها در شرایط خاصی انجام میشه و نیاز به هورمون داره


نویسندهاحسان کریمی ، پنجشنبه 1 اردیبهشت 1390


نظرات

.::وبلاگ دیگر::.


fiter.mihanblog.ir

نویسندهاحسان کریمی ، سه شنبه 23 فروردین 1390


نظرات

.::اسکار::.


ماهیان اسكار از خانواده سیكلیده یا همان سیچلایدها بومی امریكای شمالی میباشند. این گروه از ماهیان در گروه ماهیان گوشتخوار و ماهیخوار قرار میگیرند.ماهیان اسكار با توجه به رنگ امیزی به چند گروه تقسیم میشوند.كه عبارتند از: اسكار های قرمز تایگر اسكار یا همان اسكارهای ببری تایگر البینو اسكار یا همان اسكارهای سفید و ببری والبینو اسكار یا همان اسكارهای سفید و قرمز.تمام گونه ها از لحاظ جثه و شكل ظاهری همانند هم میباشند و تنها با توجه به رنگشان دسته یندی میشوند. ماهیان اسكار در طبیعت و مخزن نگهداری 35 سانتی متر رشد و نمو میكنند و دمای مناسب برای نگه داری انها 26 درجه سانتی گراد میباشد. انها از جمله معروفترین و یكی از انواع بسیار زیبای ماهیان گوشتخوار از خانواده سیكلیده محسوب میشوند. انها را در مخزن نگهداری میتوانید با انواع گوشتها به خصوص دل گوساله یا دل گوسفند و یا دل مرغ به خوبی تغذیه نمائید. همچنین خوراك زنده و ماهیهای كوچك طعمه غذای بسیار مفیدی برای انها محسوب میشود و باعث شادابی و رشد و نمو هر چه بیشتر انها میگردد. ماهیان اسكار رشد نمو قابل توجهی دارند و در مدت زمان كوتاهی جثه بزرگی پیدا خواهند كرد. زمانیكه انها كوچكترند لازم است در طول روزبا چند وعده غذائی به خوبی انها را تغذیه نمائید. خوراك گوشتی را با توجه به جثه ماهیان خرد كرده و به اندازه ای كه تمامی غذا بطور كامل مصرف شود و چیزی در مخزن ته نشین نگردد به انها دهید. هر چه ماهیان شما بزرگتر میشوند اندازه این خوراكها با توجه به جثه انها تغییر خواهد كرد. زمانیكه ماهیان رشد مطلوب و قابل توجهی كردند دیگر لازم نیست در طول روز چندین بار انها را تغذیه نمائید. تنها در هر سه روز یك وعده غذای كامل برای تغذیه انها كفایت خواهد كرد. در این روش اب شاداب و سلامت تر میماند و ماهیان شما با اشتهای بیشتری غذایشان را مصرف خواهند كرد كه این باعث شادابی و سلامت و رشد بهتر انها میگردد. اسكار های بزرگتر را میتوانید در كنار گوشتها با ماهیهای كیلیكا كه سرشار از ویتامینها هستند به خوبی تغذیه نمائید. مصرف ماهیهای كیلیكا در كنار خوراكهای گوشتی رشد و نمو ماهیان گوشتخوار شما را تسریع خواهد كرد. همچنین مقداری اسفناج خرد شده تازه در میان خوراك گوشتی ماهیان گوشتخوار غذای بسیار مطلوبی را پدید خواهد اورد. اسفناج خرد شده را همراه گوشتهای خرد شده به ماهیان خود بدهید. وجود اسفناج در میان غذای گوشتی رشد ماهیان گوشتخوار را تسریع میكند و باعث سلامتی انها میگردد.در هفته یك یا دو روز از غذا دادن به ماهیان خود خودداری نمائید. اینكار باعث كمك به سیستم گوارشی ماهیان شما میشود و انها شاداب و سلامتتر میمانند. لازم به توجه است ماهیان حیوانات همیشه گرسنه ای هستند اما با مصرف بیش از حد مواد غذائی انها رشد و نمو بیشتری نخواهند كرد و به انواع اسیبهای گوارشی و بیماریها دچار میگردند. تغذیه مناسب و درست باعث سلامت ماهیان شما میگردد. برای تقویت رنگ ماهیان اسكار میتوانید غذای مخصوص اسكار ها را كه بطور اماده در اكواریوم فروشیها عرضه میشود تهیه نمائید. این غذاهای خشك به عنوان غذای مكمل باعث شادابی و سلامت ماهیان شما شده و رنگ طبیعی انها را شفاف و پررنگتر میكنند. و در مورد ماهیان رنگی این مسئله بسیار پر اهمیت میباشد.ماهیان اسكار را میتوانید با دیگر گونه های ماهیان گوشتخوار به خوبی همزیستانه در یك مخزن نگه داری نمائید. انها را میتوانید براحتی در كنار دیگر ماهیان خانواده سیكلیده همچون پرت و سورم و زبرا و فلاور هورن و همچنین در كنار ماهیان گوشتخوار دیگری همچون نایف پنگوسیهای لجن خوار و یا گوشتخوار كت فیشهای ماهیخوار همچون رد تیلد كت فیش و سیلور اروانا و پیرانا و كت فیشهای لجن خوار و سیلور دلار و گورامیهای اسفرناموس به خوبی و همزیستانه نگه داری نمائید. البته در مورد نگه داری ماهیان گوشتخوار در یك مخزن توجه داشته باشید كه همگی هم جثه باشند تا همدیگر را مورد ازار و اذیت قرار ندهند.اب مخزن نگه داری ماهیان اسكار باید بسیار تمیز و شفاف باشد. گندكشی و سیفون مخزن در هر 20 روز یكبار و وارد كردن اب تازه به جای ان باعث شفافیت و سلامت اب و همچنین باعث شادابی و سلامت ماهیان شما میگردد. برای مخزن ماهیان گوشتخوار و اسكارها از فیلترهای تسویه پر قدرت و با كیفیت بیرونی استفاده نمائید.انها در بیرون مخزن اكواریوم قرار گرفته و توسط دو لوله اب مخزن در انها وارد شده و پس از عبور از فیلترهای متعدد و صفحات تسویه كننده و زغال اكتیو توسط لوله دیگر اب تسویه شده و شفاف دوباره وارد مخزن میگردد. البته قیمت این فیلترهای بیرونی به علت كیفیت و كارائیشان كمی بالاست و اگر شما نمیتوانید چنین هزینه ای را متقبل بشوید بهتر است در مخزن خود از یك یا دو فیلتر زیر شنی كه با هوای پمپ فعال میشود استفاده كنید. همچنین در كنار این فیلترها از یك فیلتر موتور دار درون اب هم استفاده كنید. كه تمام فظولا و ذرات معلق را در خود میكشد و اب شفاف را همراه اكسیژن در اب وارد میكند. قیمت این فیلترها ارزان است و شما براحتی میتوانید انرا تهیه نمائید.ماهیان اسكار و همچنین دیگر ماهیان گوشتخوار برای زیستشان در محیط مخزن خانگی احتیاج به هوای كافی دارند بنابراین از پمپ هوای مناسبی استفاده كرده و چند سنگ هوا را در داخل اكواریوم فعال نمائید.ماهیان اسكار همانند دیگر ماهیان خانواده سیكلیده بسیار مقاوم و ماندگار میباشند. و این در صورتیست كه شما اصول اولیه را كه ذكر كردم بخوبی رعایت نمائید. دمای مخزن نگهداری انها را كنترل كنید. و از بخاریهای اتوماتیك كه دما را ثابت نگه میدارند استفاده نمائید. دمای اب را26 درجه سانتی گراد ثابت نگه دارید. بالا بردن دما تا32در جه سانتی گراد در هفته یكبار به سلامت ماهیان شما بسیار كمك میكند و انگلها را نابود میسازد. انگلها در دمای پائین فعال میشوند و ماهیان شما را بیمار میكنند. بنابراین دمای مخزن نگه داری ماهیان خود را كنترل و ثابت نگه دارید.وجود مقدار كمی نمك طعام پس از تعویض و اب اندازی مجدد مخزن در اب اكواریوم برای سلامت ماهیان بسیار مفید بوده و اب مخزن را ضد عفونی مینماید.برای هر 20 لیتر اب مخزن خود یك قاشق نمك طعام پس از هر بار تعویض اب استفاده نمائید. ماهیان اسكار همانند دیگر ماهیان خانواده سیكلیده یا همان سیچلایدها زمانیكه به بلوغ میرسند اماده تخم ریزی میشوند. برای تكثیر انها میبایست كه یك جفت ماهی اسكار اماده جفتگیری را در كنار همدیگر داشته باشید.انها رابه یك مخزن جداگانه و بدون ماهیان دیگر منتقل نمائید.لازم است كه در مخزن مورد نظر تنها همین یك جفت ماهی باشد و ماهیان دیگری در ان نگه داری نشوند. برای تخمگذاری انها در كف مخزن از كوزه های سفالی و یا تكه سنگهای بزرگ و یا متوسط استفاده نمائید. اسكارهای اماده جفتگیری پس از اینكه در شرایط ذكر شده قرار گرفتندهمدیگر را شناسائی كرده و با دهان خود دهان همدیگر را گاز میگیرند و همچنین بدور یكدیگر میچرخند تا ماهی ماده اماده تخم ریزی شود. سپس اسكار ماده تخمهایش را بر دیواره كوزه سفالی و یا تكه سنگ میچسباند و پس از ان اسكار نر بروی تخمكها اسپرم میگذارد تا انها را بارور نماید. هر دو ماهی در كنار تخمها میمانند تا انها بارور شوند و اسكارهای بسیار كوچك بتوانند كه وشنای ازاد كنند.پس از انكه اسكارهای كوچك شنای ازاد را تجربه كردند هر دو ماهی اسكار را از مخزن خارج كرده و تنها بچه ماهیان را نگهداری كنید. لازم به ذكر است در زمان جفتگیری از تعویض اب مخزن اسكارها خودداری نمائید و انها را به حال خود بگذارید. پس از انكه تخمها بارور شدند اكسیژن كا فی را در مخزن وارد نمائید و دمای انرا 26 درجه سانتی گراد ثابت نگه دارید. بچه ماهیها را میتوانید با تخم میگو و غذای خشك تغذیه نمائید. انها رشد مناسبی خواهند داشت و هرچه بزرگتر شوند میتوانید خوراك گوشتی را به غذای انها اضافه نمائید.

 


نویسندهاحسان کریمی ، سه شنبه 23 فروردین 1390


نظرات



مطالب

کل صفحات : 2 1 2



????? ?????
.: پنگوسی
.: فلاور
.: آنجل
.: گلد فیش
.: کالر فیش
.: دیسکس
.: پرت کوتوله
.: پنگوئیسی
.: وبلاگ دیگر
.: اسکار
.: زندانی
.: نایف
.: گوپی
.: تایگر
.: موزامبیک
.: کل مطالب


نظر سنجی
http://up6.iranblog.com/images/knwacm0qdlh3cv9mvb.jpg
شما دوست دارید درباره ی کدام ماهی در این وبلاگ مطلب باشد؟










لینک ها
ری مستریو
بارسلونا
هواداران فرهاد مجیدی

ارشیو ماهانه



Designed Template By: pedram